Met een (hypothecaire) lening aan een kind voor de aankoop van een woning sla je twee vliegen in één klap. Spaargeld levert weinig op en met een lening kun je of moet je zelfs een marktconforme rente berekenen. Het kind wordt geholpen omdat het zelf misschien geen lening kan krijgen en kan waardestijging realiseren met de eigen woning.

Sinds 2013 mag de lening niet meer aflossingsvrij zijn maar moet een annuïteit worden overeengekomen. Dat wil zeggen dat aan de leningsovereenkomst een schema wordt gehecht met daarin een staffel van de (vaste) maandelijkse termijn van rente en aflossing.

Als je het ziet als een papieren constructie dan kan het mis gaan. In de praktijk heb ik meegemaakt dat ouders en kind niet wisten dat de maandelijkse betaling van rente en aflossing ook daadwerkelijk via de bank betaald moest worden. In het verleden deden de ouders jaarlijks een schenking en nu schonken ze als het ware de rente en aflossing. Toen de belastingdienst hier achter kwam werd de rente aftrek geweigerd en werd de hele hypotheek van het kind naar box 3 verplaatst!

Gelukkig bevat de wet mogelijkheden om achterstallige aflossingen te repareren en werd de (schuldig gebleven) rente alsnog in aftrek toegelaten. Om het zekere voor het onzekere te nemen is het beter om éérst de rente- en aflossingstermijnen te betalen, waarna later eventueel een bedrag kan worden (terug) geschonken.