Het leven van een TBS’er gaat niet altijd over rozen. Ook niet voor de fiscale TBS’er. Een geldlening aan de eigen B.V., eenmanszaak of VOF wordt gezien als een vorm van ter beschikking stellen (TBS). Gevolg is dat de ontvangen rente belast is in box 1 tegen maximaal 52% inkomstenbelasting evenals de waardeveranderingen van de lening.

Meneer X leende € 235.000 aan zijn B.V. voor de aankoop van machines, een auto en deelname aan een beurs. De B.V. hield zich bezig met innovatieve activiteiten.

Een jaar later verstrekt een bank een grote aanvullende lening onder de bekende voorwaarde dat de lening van X (verder) wordt achtergesteld. Weer twee jaar later gaat de B.V. failliet en is X zijn geld kwijt. X wenst zijn TBS lening af te waarderen zodat hij nog enige fiscale compensatie zou krijgen.

Een lening die niet wordt terugbetaald kan in beginsel ten laste van het resultaat worden afgewaardeerd, waardoor belasting wordt bespaard. Echter, als de lening onzakelijk is (geen redelijk denkend mens verstrekt deze lening tegen een vaste rente) dan is de (TBS) vordering niet aftrekbaar. De lening kan daarnaast ook gedurende de looptijd nog onzakelijk worden…

De rechter oordeelt dat X zijn positie als schuldeiser niet heeft verslechterd door de formalisering van de achterstelling en het aanvaarden van de voorwaarden van de bank. De voorwaarden van de bank zijn namelijk volstrekt gebruikelijk bij grote financieringen.

De lening van X is ook niet minder waard is geworden ten tijde van de financiering door de bank, gelet op de vermogenspositie van de vennootschappen. Pas door het faillissement dat werd veroorzaakt door externe factoren die eerder nog niet speelden, is de terugbetaling niet mogelijk gebleken.

De afwaardering van de TBS lening werd toegestaan. Een geluksmomentje voor de TBS’er.