21 juni 2016

Het is niet altijd handig om dingen aan elkaar te knopen. Voor het ‘behandelen’ van 2 onderwerpen in 1 blog geldt waarschijnlijk hetzelfde, maar laten we het eens proberen.

In de volgende twee situaties is sprake van oneerlijkheid, maar volgens de rechter is er geen sprake van een inbreuk op het eigendomsrecht.

De rechter bepaalde afgelopen week dat de box 3 heffing voor het jaar 2011 geen oneigenlijke inbreuk maakt op ons eigendomsrecht. De heffing wordt als oneerlijk ervaren omdat uitgegaan wordt van een rendement van 4%. Dat rendement is op een spaarrekening al een tijdje niet of nauwelijks haalbaar. Erger nog, het rendement dat gehaald wordt is vaak lager dan de belastingheffing. We gaan er dus op achteruit. De rechter heeft de wetgever er wel op aangesproken om iets aan deze belastingheffing te doen. In 2017 wordt daarom volgens een ingewikkelde formule een verondersteld rendement gehanteerd dat afhankelijk is van de omvang van het vermogen en beleggingsmix. De regering studeert nog op een systeem waarbij het feitelijke rendement wordt belast. Een nog ingewikkelder systeem.

Een andere oneerlijkheid zit ‘m in de belastingrente. Deze rente als gevolg van een ‘later’ betalen van de belasting wordt vaak gezien als boeterente. Temeer daar de belastingdienst bepaalt niet scheutig is met het uitbetalen van rente. Zo kreeg een vrouw heffingskorting uitbetaald als minst verdienende partner. So far so good. De man, een IB ondernemer, kreeg als gevolg van verliesverrekening de volledig betaalde belasting terug, zonder rente. De vrouw had nu echter ineens geen recht meer op uitbetaling van de heffingskorting. Immers, de heffingskorting wordt alleen uitbetaald als man en vrouw samen per saldo belasting betalen. Door de verliesverrekening was de man geen belasting verschuldigd, waardoor de vrouw de heffingskorting moest terugbetalen, vermeerderd met belastingrente. De vrouw ervoer deze rente als boeterente en heeft in een procedure deze rente bestreden. Zonder succes, omdat het nu eenmaal zo in de wetgeving is vastgelegd.

Om dan te eindigen met nog een oneerlijkheid: de verliesverrekening is beperkt tot 1 jaar in een BV situatie tot 3 jaar voor IB ondernemers. Maar drie onderwerpen aan elkaar knopen in een artikel is misschien wat teveel.