Veel huwelijken, en vooral die van ondernemers, eindigen in een echtscheiding. De balans wordt na verloop van tijd opgemaakt en het touwtrekken kan beginnen. Het huwelijksgoederenregime bepaalt de spelregels.

Bij gemeenschap van goederen wordt grofweg alles gedeeld, met uitzondering van verknochte (persoonlijke) zaken en erfenissen en schenkingen die met een uitsluitingsclausule zijn verkregen.

Bij huwelijkse voorwaarden bepalen, hoe kan het ook anders, de voorwaarden hoe er wordt afgerekend. Vaak staan er bepalingen in de huwelijkse voorwaarden die als een konijn uit de hoge hoed tevoorschijn komen, zoals bijvoorbeeld periodieke verrekenbedingen die tijdens het huwelijk niet zijn uitgevoerd. Deze leiden ertoe dat bij echtscheiding alsnog gedeeld moet worden alsof er sprake was van gemeenschap van goederen.

Om het eenvoudiger te maken zal het huwelijksvermogensrecht met ingang van 1 januari 2018 veranderen. Als er niets geregeld wordt trouw je voortaan in een beperkte gemeenschap van goederen. Wat vóór het huwelijk van één van de partners was, blijft zo. Erfenissen en schenkingen tijdens het huwelijk ontvangen blijven ook buiten de gemeenschap, tenzij anders bepaald (ingesloten). Dit lijkt mooi maar dit staat of valt in deze variant ook weer met een goede administratie. Als er geen ‘boekhouding’ wordt gevoerd dan weet straks niemand meer wat van wie is.

Het maken van huwelijkse voorwaarden met de juiste bepalingen is nog altijd het beste. Én de bepalingen zoals opgenomen in de huwelijkse voorwaarden ook naleven.