Mijn zoon heeft de introductieweek overleefd en gaat studeren in Rotterdam. Op een avond vroeg hij tussen neus en lippen door of ik even kon meekijken hoeveel hij zou kunnen lenen. Binnen 3 minuten, na het invullen van een reeds deels ingevuld huishoudboekje, wist hij precies met welk schuldbedrag hij de universiteit zal verlaten, als alles goed gaat natuurlijk. Naast de ‘gewone’ lening kun je ook nog extra lenen om je collegegeld te betalen. Als mijn zoon alles zou willen lenen dan zou dat jaarlijks circa € 13.000 bedragen. Na 4 jaar is de schuld opgelopen tot € 52.000. De rente is voor dit jaar 0%. Na afloop van de studie wordt het rentepercentage voor 5 jaar vastgesteld.

Het gemak waarmee studenten een lening kunnen aanvragen heeft mij zeer verbaasd. Jong geleerd is oud gedaan. De overheid probeert aan de andere kant de schuldenlast waar wij blijkbaar onder gebukt gaan, te verminderen. Denk aan de maatregelen om de hypotheekrenteaftrek te beperken (verplichte annuïteitenhypotheek, inbrengen eigen geld, etc).

Naast nadelen zijn er ook voordelen. Door nu maximaal te lenen tegen 0% rente bouwt de student een mooi startkapitaal op dat hij nodig heeft om straks een woning te kunnen financieren. Mits hij het (teveel) geleende op een spaarrekening zet uiteraard. De lening kan ook gebruikt worden om de hypothecaire lening van de ouder af te lossen, als deze toevallig nog vast zit aan een hoog rentepercentage. De ouder moet dan wel rente betalen aan het kind, maar enige vorm van sponsoring aan het studentenleven zal toch wel nodig zijn.

Maximaal lenen dus. Op deze wijze heeft de studentenlening toch nog zijn nut.

*) quote www.duo.nl