We worden steeds ouder en de kans dat we daarbij ook nog gaan dementeren neemt toe. Geen prettig vooruitzicht natuurlijk. Blijkbaar beseffen zich dat meer mensen en notarissen merken dan ook dat in toenemende mate levenstestamenten worden ‘verkocht’.

Het levenstestament ziet op de periode van leven en haar werking eindigt bij overlijden, waarna het ‘gewone’ testament het stokje overneemt.

Toen mijn dementerende schoonvader verhuisde naar een verzorgingshuis was de eigen woning nog niet verkocht. Door het levenstestament dat hij tijdig had afgesloten kon de woning worden verkocht zonder tussenkomst van een rechter.

 In een levenstestament wordt een vertrouwenspersoon gemachtigd om bepaalde beslissingen te nemen namens de volmachtgever. Vaak wordt de partner als vertrouwenspersoon benoemd en als deze overlijdt een of meerdere kinderen. Beslissingen waarvoor de volmacht wordt afgegeven betreffen dan geld en bezittingen, maar ook beslissingen over medische en persoonlijke zaken. Zo kan in het levenstestament een niet behandelverklaring worden opgenomen of kan bijvoorbeeld worden bepaald dat de vertrouwenspersoon voor medische behandelingen toestemming mag geven. De gevolmachtigde mag ook schenkingen doen als de volmachtgever dit ook gewend was te doen.

Het levenstestament kan worden aangepast zolang de geestelijke gesteldheid dit toelaat. Is sprake van wilsonbekwaamheid dan kan dit niet meer. Het levenstestament staat los van het ‘gewone’ testament maar is niet minder belangrijk. Ik zou eigenlijk willen zeggen, in tegendeel. En niet alleen belangrijk voor oudere mensen, maar ook voor u en voor mij.