Een fiscalist denkt vaak als volgt: wat is het belastingvoordeel van een aftrekpost nu (stel 40%) en hoeveel belasting moet er in de toekomst over betaald worden (stel 25%)? Bij een positief verschil wordt belasting bespaard (15%).

Bij een stamrechtverplichting, ontstaan bij inbreng van de eenmanszaak in de B.V., werkt het ook zo. De stamrechtverplichting moet jaarlijks ten laste van de winst worden opgerent. Over de toekomstige uitkering moet belasting worden betaald. Hoe hoger het percentage van de oprenting, hoe groter het belastingvoordeel kan zijn.

De oprenting is afhankelijk van het percentage zoals opgenomen in de stamrechtovereenkomst. In oude overeenkomsten komen percentages voor van 4% tot 8%. Dan heb je dus jaarlijks een mooie aftrekpost, maar in de toekomst moet er wel belasting over de lijfrenteuitkeringen worden betaald.

Een alternatief is om de stamrechtpot, als deze liquide in de B.V. aanwezig is, af te storten naar de bank om vervolgens te gaan lijfrentesparen. Dan weet je in ieder geval zeker dat je aan rendement krijgt wat je ziet (op de bankrekening). Je weet dan ook zeker dat de lijfrenteverplichting correct wordt afgewikkeld.

Over correct afwikkelen gesproken. De lijfrenteuitkeringen moeten ingaan op de datum zoals is vastgelegd in de lijfrenteovereenkomst (doorgaans uiterlijk op AOW leeftijd + 5 jaar).

Een belastingplichtige met een stamrecht B.V. was ‘vergeten’ om de jaarlijkse stamrechtuitkering van zeg € 10.000 op te nemen in de loonadministratie. De inspecteur telde de volledige stamrechtpot (zeg € 200.000) bij het inkomen van de man. Het voordeel van weleer sloeg in dat geval om in een wel heel groot nadeel. In plaats van belasting betalen over de jaarlijkse uitkeringen moest nu belasting worden betaald over de gehele pot ineens.