Donald Trump betaalt sinds 1995 geen belasting vanwege $950 mln aan verrekenbare verliezen van geflopte investeringen in onroerend goed. De termijnen van verliesverrekening zijn in Amerika blijkbaar langer dan in Nederland.

In de vennootschapsbelasting kan een verlies worden verrekend met de winst van het voorafgaande jaar en met de winsten van de negen volgende jaren. Buiten deze termijnen vervalt de verliescompensatie en moet ‘gewoon’ belasting worden betaald over de winst.

Als je de verliesdamping ziet aankomen zou je de activa van de onderneming, bijvoorbeeld een bedrijfspand, kunnen opwaarderen naar de werkelijke waarde. Of je zou beleggingen die gewaardeerd staan tegen kostprijs kunnen waarderen op de hogere beurskoers. De belastingdienst zal hier echter niet blij mee zijn.

Een andere mogelijkheid is om vermogensbestanddelen of beleggingen met een meerwaarde te verkopen (aan een gelieerde vennootschap). Als de vennootschap beschikt over een herwaarderingsreserve dan kun je deze laten vrijvallen.

Om te voorkomen dat een nieuwe aandeelhouder met winstgevende activiteiten de verliezen gaat benutten van een vennoot waarvan de activiteiten aanzienlijk zijn ingekrompen, is misbruik-wetgeving bedacht.

Als de activiteiten grofweg gezegd tot minder dan 30% zijn gedaald en het belang in de vennootschap met tenminste 30% is gewijzigd, dan kunnen de verliezen niet meer worden benut.

Vaak blijken de termijnen te kort om de gerealiseerde verliezen goed te kunnen maken zodat uiteindelijk te veel belasting wordt betaald. Daar heeft Trump in ieder geval geen last van.